Tips & Advies

Aannemers raden witte voegen niet meer aan in badkamers

· 6 min leestijd

Bij oplevering ziet het er perfect uit. Strakke witte tegels, kraakheldere voegen, alles glimt zoals op de Pinterest-mood-board. Twee jaar later sta je met een tandenborstel en chloor in de hand te boenen, en die voegen blijven grijs. Steeds meer Nederlandse aannemers waarschuwen klanten nu vooraf: kies geen witte voegen in een badkamer of keuken, hoe verleidelijk het ook lijkt.

Waarom witte voegen sneller vies worden dan je denkt

Voegmortel is poreus. De cementkorrels zuigen alles op wat in contact komt met de tegels: zeepresten, haarspoeling, kalk, douchegel met kleurstof, vetspatten in de keuken. Op donkere of antraciete voegen zie je dat amper. Op witte voegen tekent elke druppel zich binnen weken af als een vlek of een schaduwlijn.

Tegelzetters zien het patroon al jaren. Ze leveren een badkamer op, twee jaar later wordt diezelfde klant gebeld voor een nieuwe verbouwing, en de eerste opmerking gaat over de voegen. Die zijn dan vaak zo grijs dat het verschil met de tegels verdwenen is. Schoonmaakmiddelen helpen tijdelijk, maar elke keer dat je agressief schrobt slijt er een laagje af. Daarna trekt het vuil nog sneller in.

De rol van vocht en schimmel

In een badkamer komt er een tweede probleem bij: schimmel. Volgens de GGD-richtlijn van het RIVM over schimmel en vocht in woningen ontstaan zwarte aanslag en schimmelvlekken vooral op plekken die langdurig vochtig blijven. Voegen rond de douche en achter de wastafel zijn precies zulke plekken.

Op donkere voegen blijft die zwarte schimmel onzichtbaar tot je echt actief gaat zoeken. Op witte voegen zie je elke vlek, elk schaduwtje, elk kleurverschil. Het ironische is dat de schimmel daadwerkelijk ook eerder hecht aan witte voegen, omdat die meestal van traditionele cementmortel zijn gemaakt en die mortel veel poreuzer is dan de gekleurde alternatieven.

Dezelfde aannemers die een waterdichte laag onder de tegels standaard adviseren, zijn nu ook expliciet over de voegkleur. Eén opdrachtgever in Utrecht hoorde laatst letterlijk: kies wat je wilt, behalve wit.

De alternatieven die nu populair worden

Drie keuzes komen steeds vaker terug in offertes:

  • Epoxyvoeg. Dit is geen cementmortel maar een tweecomponenten kunsthars. Niet poreus, dus vuil dringt niet door, en schimmel vindt geen aanknopingspunten. Duurder bij aanleg, ongeveer drie keer de prijs van standaardvoeg, maar onderhoudsvrij voor twintig jaar. Steeds meer badkamers worden hier standaard mee opgeleverd.
  • Antraciet of donkergrijs. Past bij vrijwel elke tegelkleur, vergeeft kleine kleurverschillen en blijft jarenlang gelijkmatig. Een Nederlandse tegelzetter noemt dit ondertussen de veilige standaardkeuze.
  • Tegelkleur matchen. Bij beige, taupe of zachtroze tegels kies je een voeg in dezelfde tint. De badkamer wordt rustiger, voegen vallen weg en vlekken zijn nauwelijks zichtbaar.

De keuze hangt vaak samen met andere beslissingen die je tijdens de bouwfase maakt. Net als bij het op tijd kiezen van materialen, geldt ook hier: bepaal de voegkleur voordat de tegelzetter aan de slag gaat, niet halverwege.

Waar witte voegen wel verdedigbaar zijn

Het beeld is niet zwart-wit. In een droge ruimte, zoals een entreehal met een marmeren vloer of een keukenachterwand boven het werkblad, kan witte voeg jaren mooi blijven. De ergernis ontstaat vooral op plekken met dagelijks contact met water, zeep, vet en haren. Dus douche, badrand, gootsteen, fornuis, achter het toilet.

Ook als je expliciet kiest voor de Marokkaanse of Portugese tegellook, waarbij witte voegen het patroon definiëren, is wit een logische keuze. Maar dan accepteer je het onderhoud bewust en plan je elke vijf jaar een grondige reiniging in.

Wat je tegen je tegelzetter moet zeggen

De voegkleur staat zelden expliciet in een offerte. Vaak gaat de tegelzetter voor een neutrale standaard, en die standaard is in Nederland nog steeds wit. Vraag het er dus vooraf bij. Drie concrete vragen die je het beste stelt voordat de tegels gelegd worden:

  1. Welke voegkleuren heb je beschikbaar bij deze tegelreeks, en kun je een staalplaatje laten zien met de voeg ertussen? Een kleur op papier wijkt vaak af van het droge eindresultaat.
  2. Werk je met cement- of epoxyvoeg, en wat is het verschil in prijs voor deze badkamer? Vraag een gespecificeerde meerprijs, niet alleen een totaalbedrag.
  3. Wie verzorgt de afkitting bij de overgangen, en kies je daar dezelfde kleur als de voeg? Een witte voeg met grijze kit valt onmiddellijk op.

Net als bij andere afspraken met je aannemer, is het slim om dit schriftelijk vast te leggen. Een mailtje volstaat. Voegkleur, type voeg, kitkleur. Dan voorkom je dat de tegelzetter terugvalt op de standaard.

Dit verandert er voor je volgende verbouwing

Een witte badkamer kan nog steeds. Witte tegels, witte sanitair, witte plafonds. Maar de voegen daartussen zijn de afgelopen jaren losgekomen van die witte standaard. Wie nu een nieuwe badkamer of keuken aanlegt, heeft een goede kans dat de aannemer of tegelzetter zelf een andere kleur voorstelt. Lever je in op de strakke Pinterest-look, dan win je twintig jaar minder boenen, minder schimmel en een ruimte die ook bij oplevering plus vijf jaar nog hetzelfde oogt.

M
Geschreven door Maarten de Groot Verbouwing & klussen schrijver

Maarten is timmerman met twintig jaar ervaring in de woningbouw en de littekens om het te bewijzen — inclusief dat ene ongelukkige incident met een decoupeerzaag waar hij liever niet over praat. Hij schrijft over verbouwen, klussen en renovatie met de nuchterheid van iemand die alles al een keer heeft zien misgaan, van instortende scheidingswanden tot waterleidingen die precies op vrijdagmiddag besluiten te lekken. Maarten begon als leerling-timmerman bij een kleine aannemer in Brabant en bouwde zijn kennis op van fundering tot dakkapel. Hij gelooft dat goede voorlichting de helft van de klussen voorkomt die hij later moet repareren, en schrijft daarom met het geduld van iemand die het al duizend keer heeft uitgelegd. Zijn motto: meet twee keer, zaag een keer, en lees eerst Maartens artikel.