Interieur

Je eettafel wordt het hardst werkende meubel in huis

· 6 min leestijd

Jarenlang was de bank het zwaartepunt van de woonkamer. De plek waar je aanschoof na een lange dag, waar de tv op gericht stond en waar visite als vanzelf ging zitten. Die rol verschuift. Steeds meer Nederlandse huishoudens richten hun woonkamer opnieuw in rond de eettafel, en dat is geen toevallige meubeltrend. Het is een reactie op hoe we het huis inmiddels echt gebruiken.

De zithoek levert al jaren stilletjes terrein in

Waar vroeger de bank de plek was om te ontspannen, is dat nu net zo goed de eettafel geworden. Er wordt aan gewerkt overdag, kinderen doen er huiswerk, en 's avonds schuift iedereen aan om lang na te tafelen in plaats van meteen voor de tv te ploffen. De eettafel is niet langer een meubel dat alleen om zes uur 's avonds wordt gebruikt. Hij draait mee in bijna elk moment van de dag.

Dat verklaart ook waarom de bank zelf de laatste tijd juist lager en groter wordt, terwijl de eettafel steeds meer aandacht krijgt als ontwerpobject. De bank wordt letterlijk een ligplek, en de eettafel neemt de rol over van sociaal middelpunt.

Ronde vormen en dikke onderstellen zijn geen toeval

Kijk je naar nieuwe eettafels in showrooms, dan valt meteen op dat de scherpe hoeken verdwijnen. Ovale bladen, afgeronde randen en soms zelfs kiezelvormige tafelbladen vervangen de strakke rechthoek van de afgelopen jaren. Dat is dezelfde beweging die je terugziet bij ronde meubels met bouclé, die de Nederlandse woonkamer al veroverden.

Minstens zo opvallend is wat er onder het blad gebeurt. Waar een eettafel vroeger vier simpele poten had, zie je nu kolompoten, kruispoten en soms een asymmetrisch onderstel dat bijna als beeldhouwwerk oogt. De tafel is niet langer een functioneel bijproduct van de eetkamer, maar het meubel waar de rest van de ruimte zich naar voegt.

Waarom warme houtsoorten nu overal opduiken

Het kale, klinische minimalisme van de afgelopen jaren maakt plaats voor iets zachters. In plaats van licht eiken of wit gelakt hout kies je nu vaker voor noten of gerookt eiken, met een duidelijke nerf en textuur die je kunt voelen. Dat sluit aan bij een bredere behoefte aan huizen die doorleefd aanvoelen in plaats van showroom-perfect.

Diezelfde logica zie je terug bij vloerkleden. Een groter vloerkleed onder de eethoek maakt het verschil tussen een tafel die los in de ruimte staat en een zithoek die er echt bij hoort. Materiaal en textuur werken hand in hand: hoe warmer het hout, hoe zachter het kleed er meestal onder ligt.

Zo kies je een tafel die deze rol ook echt aankan

Ga je binnenkort op zoek, houd dan rekening met een paar dingen die verder gaan dan alleen de vorm. Een tafel die de hele dag wordt gebruikt, moet tegen een stootje kunnen. Massief hout met een oliebehandeling toont krassen minder snel dan een gelakte afwerking, en een blad van minimaal drie centimeter dik oogt steviger dan de dunne bladen die je de afgelopen jaren overal zag.

  • Kies een ovaal of afgerond blad als je vaak met wisselend aantal mensen aan tafel zit, dat schuift makkelijker
  • Ga voor een onderstel met kolom- of kruispoten als je stoelen vaak wilt verplaatsen, dat scheelt obstakels
  • Neem een blad van minstens 90 centimeter breed als er ook gewerkt wordt aan tafel, anders wordt het al snel te krap
  • Combineer massief hout met een lichte olie-afwerking, dat is makkelijker bij te werken dan lak

Dit bepaalt of je woonkamer er klaar voor is

De verschuiving naar de eettafel als middelpunt betekent niet dat je de zithoek moet opgeven. Het betekent vooral dat je opnieuw nadenkt over waar het zwaartepunt van de kamer ligt. Staat de tafel nu in een hoek die eigenlijk nooit gebruikt wordt, terwijl iedereen 's avonds toch weer op de bank belandt? Dan is de kans groot dat een paar meter verplaatsen, een dikker tafelblad en een kleed eronder meer verschil maakt dan een compleet nieuwe inrichting.

M
Geschreven door Maarten de Groot Verbouwing & klussen schrijver

Maarten is timmerman met twintig jaar ervaring in de woningbouw en de littekens om het te bewijzen — inclusief dat ene ongelukkige incident met een decoupeerzaag waar hij liever niet over praat. Hij schrijft over verbouwen, klussen en renovatie met de nuchterheid van iemand die alles al een keer heeft zien misgaan, van instortende scheidingswanden tot waterleidingen die precies op vrijdagmiddag besluiten te lekken. Maarten begon als leerling-timmerman bij een kleine aannemer in Brabant en bouwde zijn kennis op van fundering tot dakkapel. Hij gelooft dat goede voorlichting de helft van de klussen voorkomt die hij later moet repareren, en schrijft daarom met het geduld van iemand die het al duizend keer heeft uitgelegd. Zijn motto: meet twee keer, zaag een keer, en lees eerst Maartens artikel.