Interieur

Leemstuc geeft je muren textuur die verflaag nooit haalt

· 7 min leestijd

Verbouwers die tien jaar geleden blij waren met glad stucwerk en een pot verf, gooien het nu over een andere boeg. Leemstuc duikt op in zo'n beetje elke verbouwing die wil wegblijven van de strakke, klinisch-witte muur. Niet omdat het goedkoper is (dat is het niet), maar omdat het iets toevoegt dat verf nooit kan: diepte, textuur en het gevoel dat er een mens aan heeft gewerkt.

Wat leemstuc precies is

Leem is klei die van nature in de bodem zit. Vermengd met zand en soms een beetje plantaardige vezels, levert het een pasta op die je op muren smeert. Na droging ontstaat er een oppervlak dat ademt: leem neemt vocht op bij een hoge luchtvochtigheid en geeft het terug als de lucht droger wordt. Dat maakt het bijzonder geschikt voor slaapkamers en woonkamers.

Het zichtbare resultaat is wat het zo aantrekkelijk maakt. Elk kwast- of spatelspoor blijft bewaard. Het licht valt anders op een leemwand dan op gladde muurverf: er zijn lichte en donkere vlakken, afhankelijk van hoe de stucadoor de pasta heeft aangebracht. Dat is geen fout, dat is het product.

Wat leemstuc anders maakt dan kalkverf of kalkstuc

De vergelijking wordt vaak gemist. Kalkverf is verf op waterbasis met kalkpigment - je schildert het op, het droogt mat en geeft een licht gevlekte look. Dat doe je zelf, voor relatief weinig geld. Leemstuc is geen verf maar pleisterwerk: je brengt het aan met een spatel in één of twee lagen van 2 tot 5 millimeter dik.

Kalkstuc lijkt nog het meeste op leemstuc maar is harder, heeft meer glans en droogt sneller. Kalkstuc past goed in natte ruimtes zoals badkamers vanwege zijn hardheid. Leemstuc is zachter, warmer van kleur en reguleert vocht beter - maar verdraagt geen continue natte omstandigheden. In een badkamer zonder ventilatie gooit leemstuc uiteindelijk de handdoek.

Waarom verbouwers er nu massaal voor kiezen

De gladde muur - egaal stucwerk, vlakke verflaag - voelde jarenlang als het eindresultaat van een geslaagde verbouwing. Nu draait dat om. Meer mensen willen juist zien dat er een ambachtsman aan de muur heeft gewerkt: een vlakkenverloop, een lichte onregelmatigheid in de textuur, een plek waar de kleur iets rijker is. Stylisten noemen dit "rugged nature" en het is de rode draad in vrijwel alle interieurpublicaties van dit moment.

Leemstuc past ook bij de beweging weg van microcement. Microcement is de vorige golf: clean, hard, industrieel. Leemstuc voelt warmer aan, letterlijk en figuurlijk - en dat sluit beter aan bij de zachte banken, linnen kussens en ronde vormen die het interieur nu domineren.

Wat het kost

Leemstuc laten aanbrengen door een stucadoor kost gemiddeld 45 tot 90 euro per vierkante meter, inclusief arbeid en materiaal. Voor een wand van 15 m² kom je dan uit op 675 tot 1.350 euro. Dat is fors meer dan een pot verf, maar vergelijkbaar met microcement (50 tot 100 euro per m²) en goedkoper dan venetiaans stuc (90 tot 150 euro per m²).

Zelf doen is ook een optie, maar vraagt meer oefening dan kalkverf. Kant-en-klaar leemstuc in zak of emmer kost 15 tot 30 euro per kilogram; voor een muur van 15 m² heb je ruwweg 8 tot 12 kilogram nodig. Tel er gereedschap bij op en je zit al snel op 300 tot 500 euro aan materiaalkosten.

Kleuren: aards en altijd organisch

Leem zit van nature in warme tinten: beige, oker, licht terracotta, zandgrijs. Je kunt het pigmenteren, maar de kleur gedraagt zich anders dan synthetische verf. Nooit perfect vlak, altijd met een klein kleurverloop. Wil je een donkere accentmuur in leemstuc, kies dan twee tot drie tinten donkerder dan je in gedachten hebt - leem droogt altijd een stuk lichter op.

De kleuren die nu populair zijn in leemstuc: warm beige, dusty taupe, licht terracotta en mosgroen. Wit leemstuc bestaat ook maar is minder interessant - dan koop je textuur zonder kleurdiepte, en da's zonde van het budget.

Wat leemstuc niet verdraagt

Een paar praktische aandachtspunten. Leemstuc is gevoelig voor vocht van binnenuit: condensatie op een slecht geïsoleerde buitenmuur is funest. Heb je vochtproblemen in je muren, pak die dan eerst aan. Leemstuc erbovenop plakken maskeert het probleem, maar dat houd je niet lang vol.

Verder is leemstuc niet geschikt voor muren die regelmatig nat worden - douches, de zone vlak achter de gootsteen. Stoot je het aan met een stoelpoot of een scherpe hoek, dan kan er een stukje losschieten. Het herstelt relatief makkelijk (dezelfde pasta, iets aandrukken en afstrijken), maar het is geen materiaal voor een huis vol kinderen die speelgoed gooien.

Zo maak je morgen de eerste keuze

De praktische volgorde voor wie leemstuc overweegt: bepaal welke muur je wilt aanpakken, check of die muur droog is en goed geïsoleerd, en vraag twee of drie stucadoors om een offerte. Vraag ze altijd om een proefvlak van 50 bij 50 centimeter voordat ze de hele wand doen. Leem ziet er droog altijd anders uit dan nat, en de textuur hangt sterk af van wie de spatel vasthield. Dat proefvlak bespaart je later een hoop teleurstelling.

M
Geschreven door Maarten de Groot Verbouwing & klussen schrijver

Maarten is timmerman met twintig jaar ervaring in de woningbouw en de littekens om het te bewijzen — inclusief dat ene ongelukkige incident met een decoupeerzaag waar hij liever niet over praat. Hij schrijft over verbouwen, klussen en renovatie met de nuchterheid van iemand die alles al een keer heeft zien misgaan, van instortende scheidingswanden tot waterleidingen die precies op vrijdagmiddag besluiten te lekken. Maarten begon als leerling-timmerman bij een kleine aannemer in Brabant en bouwde zijn kennis op van fundering tot dakkapel. Hij gelooft dat goede voorlichting de helft van de klussen voorkomt die hij later moet repareren, en schrijft daarom met het geduld van iemand die het al duizend keer heeft uitgelegd. Zijn motto: meet twee keer, zaag een keer, en lees eerst Maartens artikel.