Travel

Deze villa aan de Griekse kust bestaat vooral uit glas

· 4 min leestijd

Aan de Atheense Riviera, waar de heuvels van Vouliagmeni recht de Egeïsche Zee in lopen, staat een villa die opvalt door wat er ontbreekt: bijna geen dichte muur. Orama, ontworpen door ISV Architects, telt vier verdiepingen waarvan de gevels grotendeels uit glas bestaan. Geen kamer zonder zeezicht, geen overgang tussen binnen en buiten die je echt voelt. Het is een extreem voorbeeld, maar het laat precies zien waar de architectuur van opvallende villa's naartoe beweegt: glas is niet langer een detail, het is het hele ontwerp.

Een huis van 1.000 vierkante meter, bijna zonder muur

Orama staat op een kavel van ruim 2.000 vierkante meter en telt zelf meer dan 1.000 vierkante meter woonoppervlak, verdeeld over vier verdiepingen. Zeven slaapkamers, acht badkamers, en op elke verdieping dezelfde keuze: in plaats van een paar ramen in een stenen gevel, kozen de architecten voor doorlopende glazen wanden van vloer tot plafond. Het resultaat is een huis dat van buiten oogt als een stapeling van lichte, transparante lagen tegen de heuvel, in plaats van het gesloten blok dat je bij een villa van dit formaat zou verwachten.

Wat het ontwerp overeind houdt, is de eenvoud eromheen. Geen overdadige details, geen opvallende kleuren, gewoon rechte lijnen en natuurlijke materialen die het glas laten spreken. Hout, natuursteen en beton keren op elke verdieping terug in dezelfde lichte tinten, zodat de aandacht bij het uitzicht blijft liggen in plaats van bij het huis zelf. Precies dat trekken opvallende huizen elders in de wereld ook aan: kijk naar Villa Vals, dat zich juist wegstopt in een berghelling, of het Nautilus House in Mexico, dat een organische vorm gebruikt om op te vallen. Orama doet het tegenovergestelde: niet verstoppen of vervormen, maar volledig openstellen.

Waarom architecten steeds vaker voor glas kiezen

Bij luxe nieuwbouw is glas de laatste jaren opgeschoven van functioneel element naar het belangrijkste ontwerpmiddel. Waar een raam vroeger vooral daglicht moest binnenlaten, wordt het nu gebruikt om een specifiek uitzicht te framen, een ruimte groter te laten aanvoelen dan hij is, of de grens tussen huis en landschap weg te poetsen. Dat zie je niet alleen in miljoenenvilla's aan de Middellandse Zee. Ook in gewone Nederlandse verbouwingen duiken steeds vaker grote glazen puien op, van een serre die het hele jaar bruikbaar is tot een glazen schuifwand die de tuin bij de woonkamer trekt.

Het verschil zit vooral in schaal en budget, niet in de gedachte erachter. Wie een uitbouw met een glazen pui overweegt, volgt in het klein dezelfde logica als de architecten van Orama: minder muur betekent meer verbinding met wat erbuiten ligt, en dat is precies waar mensen tegenwoordig voor betalen. Bouwbedrijven merken dat ook: driedubbel glas met een smal kozijn kost meer dan een standaard raam, maar de vraag ernaar groeit al jaren harder dan die naar traditionele profielen, juist omdat kopers minder kozijn en meer glas willen zien.

Vouliagmeni is niet zomaar een buitenwijk van Athene

De locatie doet minstens zoveel werk als het ontwerp zelf. Vouliagmeni ligt aan de zuidkust van Attica, op zo'n twintig kilometer van het centrum van Athene, aan wat internationaal bekendstaat als de Atheense Riviera. Het is het duurste stukje kust van Griekenland, met jachthavens, internationale scholen en uitzicht over de Egeïsche Zee als vaste ingrediënten. Villa's als Orama worden hier niet gebouwd om zich te onderscheiden van de buren qua grootte, maar om het uitzicht dat de plek al biedt zo min mogelijk in de weg te zitten. Vandaar dat glas hier niet als luxe wordt gezien, maar bijna als noodzaak.

Het maakt de villa ook meteen een goed voorbeeld van iets dat je op steeds meer plekken in de wereld ziet: de duurste huizen zijn niet per se de grootste of de meest versierde, maar de huizen die de omgeving het minst verstoren.

Wat je zelf kunt overnemen zonder een miljoenenbudget

Je hoeft geen villa aan de Egeïsche Zee te bouwen om iets van dit principe mee te nemen naar je eigen verbouwing. Een paar dingen werken ook op kleinere schaal. Kies voor één groot raamvlak in plaats van meerdere kleine ramen in dezelfde muur, dat oogt rustiger en laat meer licht binnen dan je zou verwachten. Denk aan de looplijn tussen tuin en woonkamer: een drempel wegwerken of een deur vervangen door een schuifpui verandert hoe een ruimte aanvoelt, zonder dat je de hele plattegrond hoeft om te gooien. En let op oriëntatie voordat je een groot raam plant, want een zuidgevel vol glas zonder overstek betekent in de zomer een woonkamer die je niet meer in wilt.

Het verschil tussen een villa als Orama en een gewone verbouwing zit vooral in schaal, niet in de vraag die eraan ten grondslag ligt: hoe zorg je dat een huis zich opent naar wat eromheen ligt, in plaats van zich ervan af te sluiten.

I
Geschreven door Ilias Tahiri Architectuur schrijver

Ilias is architect die kleine ruimtes groot laat voelen, een talent dat hij ontwikkelde toen hij als student in een Amsterdams appartement van 28 vierkante meter woonde en ontdekte dat noodzaak echt de moeder van uitvinding is. Hij schrijft over ruimtelijke oplossingen, plattegronden en waarom die open keuken misschien toch niet zo'n goed idee was — een mening die hem niet populair maakt op feestjes, maar die elke bewoner van een open keuken stiekem beaamt als de visgeur door het hele huis trekt. Ilias studeerde architectuur in Delft en werkte bij meerdere bureaus voordat hij zich specialiseerde in woningrenovatie. Hij gelooft dat goed ontwerp niet gaat om vierkante meters maar om hoe je ze gebruikt, en schrijft met de overtuiging dat een slimme plattegrond meer verschil maakt dan een dure verbouwing. Zijn tekentafel is inmiddels digitaal, maar zijn oog voor ruimte is nog altijd analoog.